Hallo, iedereen terug!
Jaja, ik weet het, het is nu intussen al 4 maanden, misschien wel 5 maanden geleden dat ik iets heb laten weten van mij op deze blog.
Waar was ik gebleven?... Ik was buiten gegooid bij mijn familie, en was aan het pleiten om nog een maandje in de stad te blijven, voor die ene lover die ik had.
We zitten nu ergens in December, ik woonde die tijd bij een volunteer genaamd Vanessa.
Zij is afkomstig uit Duitsland en is terug gekomen voor haar vriend. Ze is hier nu aan het studeren. Het pleiten voor een maandje langer in de City was moeilijker dan ik dacht!! Heb heel de stad afgegaan om een gezin te zoeken maar helaas niets gevonden. Na een tijd kon ik dus ook niet meer bij Vanessa verblijven en zou ik dan maar tijdelijk ergens in de middle of nowhere worden gestoken, namelijk La Chorerra, deze mensen zijn eigenlijk mensen die graag in de stad willen leven maar er is geen plaats meer dus gaan ze daar maar wonen, en dat wou ik helemaal niet! Ik ben samen met Emma beginnen te denken hoe ik nog een maand ongeveer in de City zou kunnen blijven zonder in een ander gezin te zitten … hmhmhmm…. Na een uur ongeveer op de bus te zitten kwam ik erachter dat het vakantie was, en dan kon ik een contract tekenen dat ik voor zogezegd 4 maanden op vakantie ben… natuurlijk Jose David, ging hij ermee akkoord, allee hij had geen gezin voor mij en wou van mij af zijn. Eeehhh voila, ik had wat ik wou hebben, 4 maanden leven op mijn eigen, en zo wat rond dwarrelen tussen families van AFS.
Dus nu zijn we eind December, heb een trekkers rugzak gekocht heb mijn spullen laten staan bij een volunteer en ben vertrokken, ver ben ik eigenlijk niet geraakt, Coronado was mijn eerste stop. Johannes en Gabey wonen daar, voor mij mijn mama en papa hier in Panama, huis bwa hebben zo goed als alles, maar ook weer totaal niks. Nu komt het moeilijke, ik was dus in Coronado, maar die ene kerel van mij wachten op mij in the City, hmhm, en het ding dan ook nog waar kon ik blijven slapen als ik terug naar de City ging. Maar aangezien AFS zich niet veel van mij aantrok kon ik een beetje doen wat ik wou. En dus ben ik bij een vriend van een vriend kunnen blijven slapen voor een weekje. Voila opgelost.
Dan het normale laatste weekend met meneer voordat hem zou vertrekken. Fijn fijn…
Terug naar Coronado en bij Chayenne en Emma verblijven, wat te doen daar, elke dag rustig naar het strand wandelen wat hangen lezen, het leven als een God in Frankrijk dus… allee nu in Panama. Dan begon het spannend te worden nog een weekje voor het vertrek van reizen, en als eerste plaats … BOCAS DEL TORO…. Wheeeeeee!!!!! ( ter informatie wat bocas del toro inhoud, vertaling mond van een stier. Maar het is een eilanden complex aan de caraibische kust… Het feest paradijs en de schoonheid van de Caraïben die je daar kunt opsnuiven. Whahah.)
Hm ik kon het er maar niet bij laten dat ik Meneer voor de laatste keer had gezien dus spraken we nog een keer af voordat ik vertrok naar Bocas del toro. Nu was het dan ook nog Kerstmis ertussen, ik denk dat het mijn beste kerst ooit was! Dus ongeveer rond 7 uur zaten wij dus al in het restaurant aan het wachten tot dat er mensen zouden komen voor ons kerst feest, ondertussen was het 11 uur nog steeds niet wauw 12 uur, ok daar zijn ze, het was de nieuwe mama van Emma, met al haar kinderen, heeft twee kinderen en nog zoveel andere kinderen die bij haar wonen tijdelijk in El Palmar. Gezellig kerst zitten eten, wat zitten drinken. En toen kregen we de oppertunity voor naar El Palmar te gaan met alle jongens en Helen. Dan zijn we, emma, broer van emma ( jorge), Pavita, en ik nog hebben op het strand gaan zitten. Tot ik door en duur echt letterlijk in slaap viel. De volgende ochtend, opstaan naar het strand gaan, en een poging doen tot surfen, het is me wel bevallen. Maar toch was het wel wat moeilijk maar cava. Ooh jaa El Palmar is een soort van een surf spot. Terug naar Coronado en terug effe naar de City. BTW: fuck the city.
Afscheid genomen nu voor echt, vaarwel traan traan traan, whohoho Bocas komt eraan.
28 december: vertrek bus Bocas, 20:30. Spullen op de bus en wij op de bus daar vertrekken we, een twaalf uren bus rit, verschrikkelijk airco staat daar toch wel niet op 18 graden, en je moet denken dat het buiten iets van een 25 graden in de nacht is. zijn die op hun kop gevallen. Dus uit de bus komen met een lichte verkoudheid= alles voor bocas. Aangekomen in Bocas, rond 7 u taxi tot het bootje. Dan 15 minuten op de boot en Bam we kwamen aan in het main island Isla Colon. Hier waren ook de rest van de Belgen, Lucas, Arno, Loes, Isia, Frederiek, Emma, Chayenne, Phil, en ik. We moesten opzoeken voor ons klein appartementje wat we van iemand hadden gekregen. Taxi genomen tot calle 7.
Daar stond ons klein huisje, we sliepen er nog met 3 andere mensen, maar Cava was wel gezellig. Dan kregen we( chayenne, emma, ik) een job aanbieding, voor een evenement wat op het island was. Voor casa animal dit evenement was voor 3 dagen. We moesten flyeren en aanwezig zijn op de feesten die ze hadden, zo moeilijk was dat nog niet. Die dag wat rond geflyerd, en die avond op stap met zijn alle, naar Casa animal. We hadden afgesproken om zeker rond 1 uur naar huis te gaan want de volgende dag was het nieuwjaar en we moesten er toch een beetje fatsoenlijk uitzien. Helaas, aangezien we VIP waren en de drank gratis kregen. Enja toen was het ochtend. Dju he… Kater op oudejaarsavond. Die dag weer flyeren, en wat we tegen kwamen op straat toch wel niet een stelletje Belgen, natuurlijk uitgenodigd naar Casa Animal en hun een gelukkig nieuwjaar gewenst. S’avonds met zijn alle uit gaan eten, en weer Casa animal binnen. Dit keer niet meer zo uitbundig. Die avond heb ik van Rasta Kerel een armbandje gekregen, de rasta kerel zijn we vaak op de weg tegen gekomen als we moesten flyeren. Haha, gekke rasta’s. Toen maar naar huis gegaan, zonder rasta, goed geprobeerd, rasta!!!
Volgende dag, jeeuh nog meer kater.
Gelukkig moesten we de volgende dag niet meer flyeren. Kon geen voet meer verzetten alleen tot Chitré, ma joengens zo een goede patacones met carne dat ze daar hadden, boefe met die handel. toen kreeg ik een berichtje van onze tijdelijk huisbaas dat we ergens anders moesten gaan slapen en zijn toen naar hostel Gran-Kahuna, met de leuke americanen die in the hamptons wonen, what the fuck.
Dan die avond, was de laatste avond casa animal, dus dachten effe afscheid nemen van dit evenement, was niet veel te doen en zijn naar la iguana gegaan, een soort van surfbar en daar was weer opnieuw een goed feestje.
Volgende dag zijn we op een tour gegaan naar verschillende eilanden, het mooiste was isla zapatios, wit strand en blauwe maar echt blauwe oceaan, het leek een beetje een verlaten eiland, volgende stop was dan maar het coraal gaan bezien, was wel mooi, maar pijnlijk het water stond niet overdreven hoog en dus stoten we de hele tijd tegen het koraal, mooie fishjes en coraal, laatste stop die dag was dolfijnen gaan bezichtigen, mss 4 ofzo gezien het was niet echt de plaats voor hen te bekijken.
Next day, gaan kayaken en natuurlijk omkantelen met die gekke golven was nog wel gezellig. Nog eens een nachtje la iguana. Ook nog een avondje aqua lounge, zalige lounge goede muziek en goede ambiance. En toen begonnen onze laatste avonden der aan te komen. Dan onze laatste avond iedereen was moe en wou naar huis maar nee nee emma en ik zijn gebleven en hebben nog een nachtje in agua lounge overleefd, met de amiricanen en de rasta’s, midden in de nacht in het water gesprongen en dan bevriezen om terug naar huis te gaan omdat aqua lounge op een ander eiland was en moesten met het bootje terug naar main island gaan waar ons hostel was. De beschrijving van Bocas, mooi, een volle straat met allemaal hostels, heel touristisch heel fijn om er uit te rusten en goed te feesten, ook veel om te zien en zeker de moeite waard, om het leven te bezien van de rasta’s met hun ‘geloven’. De volgende dag de grens overschrijden met emma, loes en chayenne naar Costa Rica, was wel final destination achtig haha, dus moesten stempels gaan halen aan de grens en dan een barakke brug oversteken over een rivier, hoe zag de brug eruit ijzere constructie met wat houten planken erover gegooid, gezellig toch en onder u de krokodillen die staan te wachten hahha. Terug de bus op en richting Puerto Viego…
Nu zijn we ongeveer 8 januari, aangekomen rond 4 u in Puerto viego, hostel zoeken, ook niet evident aangezien we aankwamen rond 4 u, dan uiteindelijk gesplitst.
Emma en ik naar een mooi hostel, wauw zag eruit als een chalet in Frankrijk maar dan alles open. En we hadden warm water na 10 dagen koud Bocas met koud water. De dagen in Puerto Viego zo’n 3 dagen waren om uit te rusten, en zijn we wat aan het strand gaan zitten zo mooi, en het stadje gaan bezoeken, echt een dorpje met lokale mensen ook wel touristisch maar toch wel een gezellig stadje met leuke winkels en alles er op en eraan. Volgende dag zijn we naar een resque centre voor wilde dieren gaan kijken, die ze vinden op straat of die mishandeld zijn geweest door mensen, echt de moeite waard om daardoor te gaan en uitleg te krijgen wat je moet doen wanneer je een slang of iets vind. De persoon die aan ons de uitleg deed, ohhjee hij kwam toch wel niet van Holland en werkte daar nu voor ongeveer 2 jaar, om de arme diertjes te helpen.
OOH ja het geld is dus Colones dus 1 dollar is 500 Colones, das dus ook al een hele aanpassing om dat te bedenken hoeveel ongeveer alles daar kost.
Na drie dagen uitrusten zijn we vertrokken naar San José de hoofdstad van Costa Rica, eigenlijk een vrij mooie stad ten opzichte van Panama stad. Zijn eerst een hostel gaan zoeken, dicht bij de buurt van de hoeren. Dit viel totaal niet op ze zeide wel dat we moesten uitkijken maar het viel heel goed mee. die dag nog zijn we gaan rondwandelen in de stad en zowat alle parken gaan bekijk die er in het centrum waren. Schoon, schoon. Ook zijn we kerken gaan bezoeken en natuurlijk ook een beetje kunst en het design museum binnen gegaan, was wel intressant, maar kon niet alles van het spaans begrijpen dus wist niet altijd waarover het ging. Vanaf toen begon ook mijn leven op brood, water en noudles, waarom omdat ik niet meer zoveel geld had en ook niet veel geld aan eten wou uitgeven… haha.
Die avond een goede chocomelk gaan drinken, . aangezien het vrij koud was in San José. en kijk wie we tegen komen: toch wel niet fré en lucas. San José ligt 1000 meter boven de zee spiegel en der is altijd een briesje, wel eens fijn om eens koudere dagen te hebben. De volgende dag zijn we meteen door vertrokken naar La Fortuna, ongeveer een 5 u lange busrit, opzoek naar een hostel, gekke costaricanen die met honderd folders naar je afkomen om een hostel aan te bieden, maar we hadden ons hostel en dat was Gringo’s pete, het was 7 dollar per nacht en voor de dingen die je wil doen, zoals de vulkaan beklimmen en alles krijg je ongeveer 20 procent korting. Vergeten te zeggen La Fortuna staat bekent om zijn levende vulkaan. Die dag wouden we nog iets doen, dus Chayenne en ik onze grenzen te gaan verleggen, met deadrides en de tarzan swing… whoehoe. Emma en Loes zijn maar paardje gaan rijden. El proxima dia, nosotros fuimos a una camina en la forest. Een hele dag rond wandelen en uitleg krijgen over het regenwoud en de vulkaan, uiteindelijk besloten we dan toch maar de vulkaan te gaan beklimmen, kort gezegd zelfmoord. Het begon al donker te worden en we moesten not de vulkaan af maar het is niet zomaar een wegje nee je moest van de ene rots op de andere rots springen en in de donker is dat niet echt makkelijk. Uiteindelijk terug veilig in het hostel. 3de dag ben ik thuis gebleven omdat ik niet wist hoeveel geld ik nog had, en ik wist dat er ook niet meer veel geld opstond. Jammer een dagje gemist. Nu zitten we ongeveer 12/1. Ok, dus de grote discussie was, gaan we terug naar Panama of gaan we door naar Tortuguero of nog een optie was Montezuma, een kerel die daar heeft gewoond zij dat het echt de plaats was om te genieten en rustig rond de dwarrelen, dus ik had voorgesteld mss naar daar te gaan. Want Tortuguero was vrij duur om naartoe te gaan, Panama wou ik echt niet naartoe, Montezuma leek mij de beste oplossing, maarja dan moet je nog 3 andere overtuigen, alles gedaan wat ik kon en vertrokken naar Montezuma zo goedkoop mogelijk, s’ochtens de bus om 7 u naar Tilaran, aangekomen om 12 u dan van Tilaran naar Puntarena, aangekomen 5 u dan de fender op naar een dorpje 2 u van montezuma dus dat dorpje om 7 u aangekomen bus op 9 u in Montezuma, en natuurlijk geen Hostels meer vri… HELP!, ik rond gaan zoeken en ergens een krot achtig hostel gevonden en daar maar in blijven overnachten… wat een dag waren ongeveer 14 u onderweg om naar de andere kant van Costa Rica te geraken, en zijn er geraakt, met dank aan frederik.`
Volgende dag, om 8 u ben ik gaan rondgaan voor Hostels of er mensen zoude weg gaan, en ja het hostel waar we normaal naartoe wouden gaan hadden een kamer van 4 over. Zalig toch het was afgelegen van het dorpje en lag tegen de zee dus je hoorde snachts de zee en de wind die door de ramen kwam, echt prachtig. Het dorpje is ook heel gezellig echt wat ze mij gezegd hadden. Alles gebeurd op straat, rasta’s en touristen en gewone inwoners doen alles op straat er is altijd leven en iedereen kent mekaar, der zullen ongeveer 200 inwoners wonen, dus is echt niks maar echt relaxed en gewoon het paradijs aan de pacific coast. In Montezuma zijn we gaan cayaken, hilarisch … dus ik en emma zaten in een kayak maar na een half uur werd ik zo misselijk, dat we aan de kant gingen maar aan de kant gaan was niet zo evident aangezien dat de golven vree hoog waren, maar emma zag daar geen probleem in gewoon gaan, tot dat er een enorm golf aankwam en ons omver blies haha, overkop boot weg peddels weg alles weg :O maar het toch overleefd dan proberen de peddels en alles terug te vinden en dan maar kijken hoe de andere zullen aanspoelen. Aangespoeld, en nu gaan zoeken hoe we die kajaks terug krijgen aangezien we niet terug over de zee wouden want die golven waren gigantisch… na de kayaks een uur te verslepen, hebben we besloten om toch door de zee te gaan. Weer omkantelen en terug aanspoelen, tot de costaricanen ons hielpen om door de golven te komen, en roeien met die handel om niet dood te gaanJ …
Onze laatste dag voordat we terug naar Panama gingen, we zijn gaan uitstippelen hoe we terug gingen keren en dat ging via San Jose, met de Tica bus terug naar Panama stad. Geen probleem stonden terug in San José, Dan proberen een bus te vinden om naar Panama te gaan, normaal tica bus maar dan zouden we ongeveer 5 dagen moeten wachten voor de wachtlijst, dus iets anders zoeken, om die zelfde dag nog te vertrekken. Fre kwam op het idee om met de bus tot de grens te gaan en dan daar te slapen de volgende dag dan naar David te reizen en dan richting Panama te reizen, maar sommige mensen durven het gewoon niet aan. Echt heel stom maarja dan gingen we nog maar eens 15 dollar verspillen, dan zijn we verder gaan zoeken naar iets en zijn we op de panama express terecht gekomen, deze bus vertrok de volgende dag om 11 u naar Panama stad, hupekee we hadden dan toch een oplossing. De busrit was zalig… ma echt geweldig. Normaal gezien zouden we dus om 12 u aankomen in de nacht, maar nee der waren wat problemen en om 3 u kwamen we aan de in stad, niemand was meer in de terminal… haha shit wat gaan we nu doen, we konden niet meer terug in een hostel of iets, dus zijn we maar een nachtje bij de zwervers gaan slapen, ook eens gezellig… we moesten de echte panamese cultuur leren en dat deden we dus. Dan in de terminal, BAM…
De bom ontploft nog maar eens. De discussie San Blas of terug naar huis, madam zegt: waarom breken jullie toch de hele tijd de plannen van het reizen we hadden het zo afgesproken. Antwoord: ja dingen veranderen in het leven, dus ook het reizen, en ik had echt geen zin meer om nog verder te reizen met zo een sfeer. Dus voila opgelost, we hebben nog zoveel tijd om naar san blas te gaan waarom moet nu alles gebeuren.
Terug home sweet home… het einde van het reizen, niet zo geweldig afgelopen maar heb de beste tijd ooit gehad. Jammer van sommige dingen, maar dat maakt iedereen wel eens mee…
Terug in Coronado met Loes en Emma…
Leven nu achter anderhalve maand na het reizen, leef in Coronado met Johannes en Gabey voel me hier echt blij, Emma is vanaf nu Officieel mijn zus, de Mama van emma heeft voor mij de papieren ondertekend dat ik in de stad leef. In twee weken begint terug de school en reis ik tussen de stad en Coronado, af en toe in de stad slapen dan weer in Coronado, en de weekenden in El Palmar een beach-surf dorp, met Helen, Jorge, Yani, Pavita, Emma,… en zoveel meer gekke jongens…
Leven is begonnen mannen … hasta luego
